Eind 2006 zijn mijn vriend Arjen en ik op zoek gegaan naar informatie en fokkers van de amstaff. Urenlang hebben we zitten turen, en al die prachtige puppekinders voorbij zien komen. Helemaal verliefd op het lieve karakter, kwamen we terecht bij Blue Rising Star.

" Aww, kijk nu" zei ik driftig, "ze hebben nog een reutje!". En toen werd het serieus! Arjen vroeg me waarom we niet gewoon heen konden gaan om te kijken. Ik vond dat op dat moment echter geen goed idee, ik zou verliefd worden als ik de reu zou zien en hem gelijk mee naar huis willen nemen, wat dan een impulsieve actie geweest zou zijn. Nee, zei ik, doe maar niet. Toch stond Arjen erop dat we contact zouden leggen met deze fokker. Tot onze verbazing was het ook nog eens om de hoek!

De eerste ontmoeting volgde al snel na wat e-mailtjes en MSN contact. Wauw, was het enige wat ik op de weg terug kon zeggen. Bij aankomst schrok ik nog wel een beetje: Lieve Diega stond voor het raam, de poten breeduit en haar oplettende blik hield onze gang naar de voordeur goed in de gaten. Eenmaal binnen besefte ik in 1 seconde dat mijn schrik nergens voor nodig was geweest! Ze was zo vriendelijk en aanhalig.

Uiteraard hadden wij een heleboel vragen en kregen we ook vragen van Sarah. En ondertussen lag Diega bij ons op schoot te snurken, en zo vertrouwd. Geisha was op dat moment nog een puppy, die toen nog heel erg volhoudend was in de dingen die ze niet mocht doen hihi. Toch was ze ook een lieverd en kregen wij alvast een voorproefje op een amstaff pup.
Later konden we Téole en Santos ook even ontmoeten. Wat een lieverds, stuk voor stuk!!

Eenmaal thuis hebben we ons er nog eens goed in verdiept, want je bent een hoop spulletjes nodig en je moet rekening houden met de dierenarts en alle andere dingen die je erbij krijgt als je een pup in huis neemt. Toch waren we er zeker van! We hebben het nogmaals met Sarah besproken en we kwamen voor de volgende dekking op de lijst! Voor een dekking van Guardians of Tower V.I.P. Cover Girl (Diega) met Ch. White Rock Hartagold Black Label (Junior).

23 maart 2007 kregen we eindelijk de bevestiging dat alles goed gegaan was. YES, we kregen nu toch echt een pup! In de tussen tijd hadden we alles al voor haar verzameld en vol trots lieten we iedereen de foto's van Noah's ouders zien.

24 april 2007 FEEST!!! De pups waren geboren!!! Ons wachten was beloond en hoe! Er kwamen er niet 4 uit, maar maarliefst 10. Helaas zijn twee teven 2 dagen later overleden. Al snel kreeg ik foto's met mooie pups en ik wist al precies welke mijn favorietje was. Maarja, je moet een aantal weken wachten voor er uitslag is welke naar wie gaat, maar ondertussen heeft iedereen van het nest wel gekregen wat ze wouden denk ik. :) Na deze weken was het dan zover; die lieve Noah was voor ons. Lekker rood en een volle buik. Tot de tijd dat we haar mee naar huis mochten nemen, hebben we Sarah gestalked om Noah te zien. Het was ook te dichtbij hihi.

En eindelijk was het zover, Noah mocht mee. In de auto lag ze eigenlijk gelijk al te slapen. Thuisgekomen deed ze al snel een plas voor op het gras. Eenmaal binnen had ze al snel haar mandje gevonden, om daar eerst maar eens verder te slapen. De eerste nacht...... JANKEN, maar met liefde heb ik geen oog dicht gedaan. De lieverd miste gewoon haar moeder, broertjes en zusjes. Al snel voelde ze zich thuis en begonnen we wat dingetjes te leren als zit en lig. Puppyspeelgroep was ook een feest! Even later volgde we de puppycursus die ze met succes afgerond heeft en ze waarempel echt kon luisteren. :) Hierna hebben we een tweede cursus gevolgd waar zij 1 april ook een diploma voor behaald heeft. Helaas stopte deze hondenschool ermee en zullen we een nieuwe hondenschool moeten zoeken, want Noah is zeer leergierig!!!

Over Noah:

Noah is een zeer lief teefje! Ze houdt van mensen, kinderen en dieren. Ze is erg LUI haha. Ze mag graag naar buiten kijken, de buren vinden het dan ook prachtig als ze over de bankleuning naar buiten koekeloert. Ze maakt soms rare geluidjes, vooral in haar dromen. Soms zou ik wel eens willen weten wat ze denkt als ze me met haar mooie blik aankijkt. Mensen zeggen weleens dat ze verwend wordt, maar juist omdat ze lekker onze Noah is mag ze dat, zolang ze ook maar weet wanneer ze goed moet luisteren, vind ik het niet erg. Ze heeft eigenlijk niets te klagen, mag vaak naar het bos of mee naar de MAC. Ze weet het precies; bij raampje twee krijg ik een koekje! Op de markt vindt ze ook leuk, daar zijn zoveel mensen die ze allemaal wil begroeten, en dan hebben we nog de kermis, je weet wel met al die lampjes, lawaai en heel veel mensen. Ze vindt het geweldig, vooral als we met de grijpers ook nog eens iets voor haar winnen.

Kortom, Noah is een schat en ik zou haar voor geen goud in de wereld willen missen!!!

Sarah, heel erg bedankt voor Noah, en al je wijze raad, tijd en aandacht!!! Je bent een moordwijf en dat mag gezegd worden! Over een uur zijn onze kinders jarig, dan zijn ze 1 jaar, en ik hoop dat er nog velen volgen met zoveel plezier en liefde, als we afgelopen jaar hebben meegemaakt.

Liefs, Sandra