Sensai's Verhaal

Sensai is als eerste reu van dit nest geboren. Het was al meteen een behoorlijk zware kerel en dat is naarmate hij ouder werd vrij weinig veranderd. Sensai was, samen met zijn zusje Noah, de rustigste van het hele stel. Als de rest aan het stoeien en spelen was, lag hij in een hoekje lekker te slapen of toe te kijken. Ze konden hem aan zijn oren trekken of hem in zijn wangen en poten bijten, maar dat deed hem niets. (Wat dat betreft lijkt hij zeker niet op zijn moeder Diega, hihi.) Nu moet ik er wel bijzeggen dat het in zijn nest-periode, in tegenstelling tot het slechte weer tijdens het A-nest, echt vreselijk heet was!

Toen zijn broertjes en zusjes het nest verlietten en hij als enige kleine man thuis bleef, heeft hij even een wat drukkere periode gehad en werd het echt een clowntje. Hij speelde graag met zijn grote vriendin Geisha en was ook door het dolle als zijn zusje Noah op bezoek kwam. Aangezien zij vlakbij woont, hadden de baasjes van Noah en ik besloten om met hen samen naar cursus te gaan. Vooraf daaraan gingen een aantal puppy-speelochtenden; lekker ravotten met andere pups van allerlei rassen, hartstikke goed voor de socialisatie. Dit vond Sensai geweldig! Hij paste zich goed aan in de groep en vond alle hondjes leuk.

Helaas is toen het moment gekomen dat ik door een verkeers-ongeval in het ziekenhuis ben beland. Wel mooi om te vertellen is dat toen ik weer naar huis mocht en daar in de woonkamer op bed moest rusten, kleine Sensai bij me kwam op de deken en precies met zijn koppie op de plek ging liggen waar mijn been gebroken was, alsof hij dat aanvoelde. Hij vond het dan ook niet leuk als iemand anders eraan probeerde te komen! Maargoed, daar ging wel de puppy-cursus van Sensai... Thuis heb ik hem wat basis dingetjes aangeleerd (voor een stukje kaas of een pens-snoepje doet hij alles), maar het echte werk gaat nog komen zodra ik weer helemaal hersteld ben.

In die periode heeft Sensai ook weer zijn rustige karakter terug gekregen. Hij speelde natuurlijk nog wel, maar hij lag eigenlijk liever op de bank te pitten (behalve als er visite kwam uiteraard, hihi), terwijl Geisha hem probeerde aan te sporen om iets met haar te gaan doen. Buiten echter kon en kan Sensai zich heerlijk uitleven! In het bos maakt hij de gekste sprongen, rent zich rot en sleept graag allerlei takken aan.

In het begin was Sensai niet echt aanhankelijk, hij lag het liefst op een rustige plek en vond het allemaal wel prima, maar dat is de laatste maanden best veranderd. Hij is een echte knuffelbeer geworden die het liefst dicht tegen je aan ligt of je even helemaal af komt lebberen. Het lekkerste vindt hij als je dan ook nog even boven zijn staartje op zijn rug kriebelt. Hij doet dan Stevie Wonder na en knarst er ook bij op zijn tanden, hihi.

Toen Sensai 7 maanden was, heeft hij er een nieuw vriendinnetje bijgekregen en wel Chinook... Nou, onze kalme meneer was daar in het begin toch niet echt van gediend! Zij rust werd verstoord door een soort van wervelwind die door de kamer raasde en hem ook menig maal in de poten of in zijn oren beet. (Ook nog in wat anders, maar laat ik het daar maar niet over hebben, haha.) Nee hoor, zo'n drukke pup met scherpe tandjes was niks voor hem! Al met al kunnen ze het nu prima met elkaar vinden, maar Geisha blijft toch zijn beste vriendin. Die twee zijn echt onafscheidelijk en lijken soms net een getrouwd stel.

Verder is Sensai ook een aantal keer uitgebracht op show en dit vond hij reuze leuk! Ook hiermee zal ik zelf fanatieker verder gaan als ik weer goed kan lopen, want ik denk dat Sensai het nog ver kan gaan schoppen! Het is een prachtige en ook nog is een vreselijk lieve, gezonde kerel en ik ben erg blij met hem. Hij hoopt snel zijn zusjes en broertje te kunnen verwelkomen op de reunie! Tot dan!!!

Groetjes, Sarah