Laika's Verhaal

Hoi! Ik ben Laika en dochter van Téole en Stitch! Ik werd geboren op 18 december en was één van de kleinste pupjes uit het nest. In januari kwamen Tom en Ellen uit België op bezoek. Ze waren op zoek naar een Amstaff teefje en kwamen een kijkje nemen. Ik heb eens diep in hun ogen gekeken en nestelde mij meteen in Ellen haar nek. Voilà, dat duurde niet lang of die was helemaal aan mij verknocht! Mijn mooie zwarte vacht, witte buste en lieflijk klein formaat deden hun hart smelten zodat ik mijn nieuwe thuis al snel had geboekt!

Op 9 februari kwamen mijn baasjes mij als eerste uit het nest halen om mij mee te nemen naar mijn nieuwe thuis. Na een rit van vier uur, entertainde ik hun eerst nog even met mijn geweldige sprongen en speeltalent. Toen kwam het moment om naar mijn nieuwe thuis te gaan. Kusje aan mama Téole en Sarah... Slik... Dat was even sterk zijn... Mijn pleegmama Sarah had het moeilijk mij te laten gaan, en dan nog als eerste, maar met mijn glinsterende oogjes liet ik haar weten dat het allemaal wel in orde zou komen daar in België!

Gewikkeld in een lekker zacht deken begon ik op de schoot van mijn bazinnetje aan de tocht naar België! Belgium here I come! Nou ja, dat ging goed het eerste half uurtje maar toen besefte ik toch dat ik mijn mama, broertjes en zusjes niet te gauw terug zou zien... Ik werd daar toch wel even triest van... Mijn baasjes susten me en dankzij de lieve aaien viel ik in slaap. Eénmaal aan de grens met België hadden mijn baasjes honger gekregen. Die stopten vlug even bij McDonalds om wat lekkers te halen om dan in de auto op te eten. Ik lag lekker te slapen op mijn deken dus lieten ze me dat éne minuutje alleen. Nou ja! Van die plotse stilte werd ik toch wel wakker hoor! Toen ze terug kwamen zat ik rechtop en klaarwakker op de achterbank met een smakelijk cadeautje naast mij... Hihi!

Bijna thuis gekomen stopten mijn baasjes nog even bij een dierenwinkel om een metalen huisje te kopen. Ik lag weer languit te slapen en dus dachten ze opnieuw: "Die laten we even liggen!". Ze leren het maar niet hé! Dus weer een bruin presentje en ik glunderend ernaast!

Eindelijk thuis! Hey!? Een grote grijze loebas! Van hetzelfde merk als ik! Leuk! Hoe heet je? Daico? Aangenaam! Wat een energiebundel! Ik was nog niet goed wakker of hij kwam al aandraven met allerhande speeltjes. Ik kreeg ze nauwelijks in mijn muil maar toch fijn dat ik een vriend heb! Als hij me nu niet te veel omver loopt, dan worden we dikke vrienden!

En zo begon ik me langzaam aan thuis te voelen! Op de schoot van de baasjes overal mee naar toe! In het bos van de familie ravotten, met Daico ravotten en natuurlijk ook naar school! Nog andere honden! Wel andere merken maar even leuk! Mijn baasje begon rare dingen met me te doen, koekje op mijn neus... Zit? Huh? Ah, op mijn poep? Ah ok! En dan zo'n klikker ding... Slim als ik ben, had ik al snel door dat dat meestal wel iets goeds betekende! Mjam, mjam! Zit, af, keer, volg... Geen probleem! Gesnopen! Alleen garnalen als lekkernij zit er bij mij niet in hoor! Dat heb ik blijkbaar van mijn bazinnetje!

Thuis probeer ik, samen met Daico, de koning te rijk te zijn... Maar soms lijkt Daico dat niet zo fijn te vinden... Ik denk dat hij alleen de koning wil zijn... Soms ben ik te wild en te enthousiast en dan krijg ik eens een berisping! Dan hou ik me maar wat kalm. Maar wat is die hond stil zeg! Geen kik komt daar uit... Dus blaf ik maar voor twee hé! Er moet toch iemand duidelijk maken dat wij waken? Daico klaagt af en toe wel eens van mijn gesnurk. Ik geloof er niet veel van, alhoewel mijn baasjes mij soms ook eens porren als ik languit lig te slapen. In ieder geval, als het wat kouder is, kruipt die loebas toch altijd bij mij in de mand dus zo erg zal het wel niet zijn!

Mijn favoriete bezigheid is dingen stuk bijten. Ik merkte al vlug dat grote zaken kapot bijten mijn baasjes niet altijd vrolijk stemde... Ik heb dat dan maar wat beperkt... Maar elk deken in onze mand moet er na verloop van tijd toch aan geloven... Dat levert altijd een leuk trekspelletje op met Daico! En af en toe komen er van die grote witte vlokken uit die kussens... Echt tof jong! De hele tuin rond! Voor de rest vind ik de vijver ook een merkwaardig iets. Daar zwemmen van die rare rode dingen in en dan smijten mijn baasjes daar lekkers in! Ik snap het niet echt. Waarom doen ze dat toch!? Ik kan er niet altijd aan hoor! Al doe ik zo mijn best...

In de zomer gingen we naar zee... Het zand was super leuk! En dan die andere honden najagen! Alleen dat water... Nee, dat stond mij niet aan...

Vorige herfst was ook super plezant... Toen kwamen er opeens van die hoopjes zand uit de grond! Blijkbaar moet daar iets in zitten dus Daico en ik graven, graven en nog eens graven... Maar toch niets gevonden... We hebben wel eens iets stekeligs gevonden op ons pad. Het kromp ineen als we eraan snuffelden en goh, dat deed pijn aan onze neus! Uuuuuuuren hebben we zitten wachten tot het nog eens bewoog maar het leek wel bevroren te zijn. Onze baasje riepen ons dan en in die ene minuut dat we ons draaiden was de stekelbol verdwenen. Hé! Al die moeite voor niets!

Deze winter viel er iets wits uit de hemel... Hmmmm... Even getwijfeld, dan toch maar gewaagd... Koud aan de poten maar best fijn!

Voor de rest vind ik het apporteren van een bal wel leuk... Maar ik haal het zelden in snelheid van Daico. Ik probeer het balletje dan af te pakken op weg naar onze baasjes en loop hem opzettelijk voor de voeten maar dan springt ie gewoon over me. Ik zal nog wat moeten groeien! Alhoewel, op zeldzame momenten heeft Daico niet door waar de bal gevallen is en dan heb ik hem toch eerst te pakken met mijn speurtalent.. Maar jammer genoeg pakt Daico de bal al gauw af!

Mijn schoonheid, die is er alleen maar op verfraaid! Ik ben echt een knappe wildebras geworden! In de zomer zitten mijn baasjes wel eens met een tangetje aan witte bolletjes in mijn vacht te prutsen... Dan halen ze ook wel eens een spuitbus boven... Ach ja, je moet wat doorstaan om er mooi uit te zien zeker?

Sinds kort hebben we nieuwe stevige kussens gekregen van onze baasjes waar we heerlijk languit op slapen voor de televisie... Ik kom dan in huis gespurt en spring er met volle snelheid op. Ik veer dan bijna terug de lucht in! Echt leuk! Dan worden we geaaid en vallen we heerlijk in slaap!

Alleen ons bazinnetje is er de laatste tijd een beetje heel dik op geworden... Er beginnen ook allerhande spulletjes te verschijnen in de woonkamer... Hmmmm, benieuwd wat dat te betekenen heeft...

Alles prima dus met mij! En na een bezoekje in Nederland vorig jaar, weet ik dat het met mama en mijn broers en zusjes ook goed gaat!

Vele lekjes,

Laika

Info about Laika

Height: 44,5 cm./17,5 inch

Weight: 24 kg.

Color: Seal

Health: HD A2, Ataxia Carrier

Training: Puppy & City Training

Offspring

Laika with her Blanket
(1 year old)