Geisha's Verhaal

Een eerste nestje zelf fokken is zeker heel bijzonder. (De daaropvolgenden zijn uiteraard ook speciaal, maar toch net wat anders.) Elk schopje en beweginkje in de buik maken je intens gelukkig en elk oogje dat open gaat laat je hart even overslaan. Toch had ik mezelf voorgenomen dat ik nog niets uit dit eerste nestje thuis zou houden. Het zou te druk en teveel worden op dat moment en ik kon ECHT maar beter even wachten, hoe prachtig ik de combinatie van Téole en Stitch ook vond... Helaas heeft men gelijk als gezegd wordt dat het ontzettend moeilijk is om die verleiding te weerstaan... Maar nee, toch zou ik sterk genoeg zijn en reeel na kunnen blijven denken!!!

Teefje 6, het toen nog zwart witte teefje met stip in de nek, werd naarmate de weken verstreken toch stiekem mijn favoriet. Niks mis mee natuurlijk. Er zit altijd wel een favoriet in een nestje! Wat een prachtig lichaampje en een super-kop had dit teefje! Ook bleek haar karakter nog eens erg leuk te zijn, wat zeker niet onbelangrijk is. Knuffelen vond, en vindt, deze dame heerlijk!

Helaas moet ik de mensen gelijk geven... Mijn hart heeft in dit geval toch gewonnen van mijn verstand! Teefje 6 kon ik niet weg doen! Zij had mijn hart gestolen en niemand kon daar wat aan veranderen... Ik besloot het teefje thuis te houden en haar Geisha te noemen.

Alle broertjes en zusjes verlieten het nest en Geisha bleef hier, bij haar mama Téole en haar "tante" Diega. Het werd heerlijk weer buiten en daar genoten we volop van. Geisha speelde graag in het bos en samen gingen we naar de kinderboerderij, het centrum en de markt. Ook op bezoek gaan bij de buurvrouw met 2 kleine hondjes, 3 katten, een papegaai en zelfs een hangbuikzwijntje vond Geisha super! Ze was dus al snel heel wat vriendjes rijker. Met de bus gaan was ook een feest; lekker naar buiten loeren en natuurlijk allemaal aandacht van de mensen om zich heen krijgen!

Geisha kreeg er intussen thuis ook een vriendje bij en wel Sensai, een zoon van Diega x Junior. (Ook weer een geval van niet kunnen weerstaan, haha.) Dat vond ze geweldig en spelen wilde ze de hele dag wel met hem! Lekker samen donderjagen en met de speeltjes ravotten. Haar vetlaagje begon langzaam te verdwijnen, hihi.

We hebben, toen Geisha een half jaar was, de reunie van haar nest gehouden. Ze zag (bijna) al haar broertjes en zusjes weer terug en dat was één dolle boel. Lekker in het bos ravotten en ook in huis konden ze er allemaal wat van.

Kwa uiterlijk ontwikkelde ze zich ook erg mooi (en nog steeds trouwens). Ze heeft een paar showtjes gelopen en dat ging best goed. We zijn er vrij laat mee begonnen, dus in het begin vond zij het wel wennen; al die hondjes en dat geblaf om zich heen was toch best veel van het goede, maar naarmate de dag verstreek, kon zij gelukkig haar rust vinden. In de ring zelf kwam ze goed tot haar recht, ook al hebben we nog geen ringtraining met haar gevolgd. Als Geisha staat, dan staat ze gelukkig ook! Wel moet ik zeggen dat de keren dat zij uitgebracht is, is gedaan door mensen met ervaring, waar ik dan ook heel blij mee ben.

Geen moment heb ik dus spijt gehad van deze beslissing. Elke dag geniet ik van mijn lieve Geisha met haar haast menselijk karakter! Hoe ze op de bank of stoel zit met haar poot op de leuning en haar kin in de lucht... Haar veel zeggende zuchtjes (of soms zuchten) en haar gepiep en geknor als ze ergens van geniet, zoals knuffelen en kroelen. Haar lieve, zorgzame karakter naar de andere hondjes in huis, alsof zij hun mama is (ze pikt enorm veel van hen, maar ondertussen/onbewust is ze hier zeker de baas, ook over de hondjes die hier op bezoek komen en dat laat ze dan ook wel duidelijk weten), haar slimmigheid als er mensen met een tas (of gevulde jaszak) binnen komen om dan direct te gaan zitten en ga zo maar door. Geweldig gewoon! Geisha is er één uit duizenden en ik hoop nog lang van haar te kunnen genieten!!!

Groetjes,

Sarah